Xoves, Decembro 18th, 2014 | Author:

Aquí abaixo podedes meter en forma de comentarios os contos dixitalizados para o XVI Salón de Libro. que este ano está adicado á ciencia ficción.

 

A forma máis doada de subilos é:

1) Escribir todo o conto no voso programa de tratamento de textos. Ir gardando segundo ides facendo.

2)Copiar todo o texto no caixón dos comentarios e subilo, Non esquezades poñer o voso nome e o título do conto.

Category: Sen categorizar
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

6 Responses

  1. 1
    Uxía 5º 

    Conto ao espazo

    Érase unha vez os nenos de 5º curso do colexio C.E.I.P de Parada Campañó íamos facer una viaxe fora do sistema solar ao exsoplaneta X28-5.Alí vamos ir Soraya,Laura,Cristina,Paula e mais eu.
    Ismael e Edgar quedaron a cargo do Espaciodromo PONTECABRAS.O que iba pilotar o koete ata a Rufinave era Ismael e durante o viaxe Soraya e eu.Empezamos a viaxe íamos impresionadas naquela enorme Rufinave,cando saímos da Terra comunicamonos con Edgar e con Isma e non nos crían que estabamos no espazo pero nos as cinco seguimos por aí adiante.Dentro de 2 anos estabamos na Vía Láctea pero haí pilotaba eu e Soraya puxose a falar con Cris e Paula e de repente gritou Laura:Que chispa é iso e eu respondinlle:É unha estrela fugaz,cando yo dixen quedaron impresionadas e todas pediron un desexo.Dentro de 8 anos xa estábamos fora do sistema solar,porfín chegamos ao exsoplaneta X28-5 que había vida e tamén supermercado,tendas,colexio e hospitais.Mais tarde tiñamos fame e nos as cinco fomos ao supermercado e a que nos atendeu era unha extraterrestri e dixonos holi qui tol istidis que facodes eiqui e dixolle Paula estamos vendo o que hai no supermercado,e eles e ellas dixeronos quirides ver unho causa que temas,e nos dixemos vale.O que nos enseñaron era o telescopio Jabel,que o habían roubado.Cando o vimos dixemos todas a vez este o Jabel o que vimos na película de Gravity,era impresionante.Cando o acabamos de ver volvimos a Terra,a nosa familia,Edgar e Ismael alegraronse de vernos.Miña nai dixome: Uxía pola túa confirmación se queres falas coas tuas amigas e regalobos unha viaxe ao exsoplaneta ao que fostes e eu respondinlle mañá falo con elas.

    Uxía 5º

  2. 2
    Ismael 

    Habia una vez uns nenos que ian ir a o planeta X 12-23 A.Ian sair do espaciodromo Pontecabras na nave Rufinave.
    Os encargados do espaciodromo son os irmans LLac e Alex.As
    persoas que ian ir na nave son:Ismael,Cristina,Edgar,Laura,Paula,Soraya e Uxia.Ismael é o capitán,Cristina é a mecanica,Edgar e Laura son os expertos en vida,Paula é´a doutora e Soraya e Uxia son as expertas en alimentación.
    Cando despegaron a 50.000km por hora cando sairon da terra empezaron a ir á velocidade da luz.
    Cando chegaron ao planeta tiñan 35 anos os habitantes do planeta eran anfibios con cola de golfiño,cornos de bùfalo às de morcego e tiñan garras.Cando nos viron sairon voando asustados,pronto Edgar e Laura descubriron que non tiñan sexo e tamen que eran ovíparos.Nos quedamos a vivir ali 5 anos. No seu planeta había oxixeno,auga e comida asi que non tubemos problemas para vivir alì`.Pero de repente o noso corpo empezou a brilar asi que paula nos curou pero a medicin tiña efectos secundarios como:tos,grans,moitas ganas de beber,cando volvíamos do planeta a nave esta rompeu pero cristina arreglouna,cando chegamos tiñamos 65 anos e os nosos netos e fillos se quedaron avivir en aquel planeta.

  3. 3
    Laura 5º 

    Había unha vez uns nenos de quinto que soñaban con ir ao espazo e cruzar o brazo de Orión da nosa galaxia dun lado ao outro. Eles sempre estaban en contacto co espaciodromo Pontecabras por si algún día os chamaban para facer realidade o seu soño.
    E así foi. Un día chamáronos para cruzar o brazo de Orión como eles soñaban. Cando o titor lle contou o acontecido eles empezaron a pegar berros e a dar chimpos como se estiberan enbelenados. O titor, o primeiro que fixo foi mandar as notas ás casas e facer os traxes espaciais. Ao díá seguinte todos chegaron con nervos no corpo e sorindo todo o rato.
    O autobús chegou puntual coma sempre. Eles subiron alí e en cinco minutos,chegamos. Na porta do espaciódromo esperabanos á doutora Pontecabras que era a directora do espaciódromo. Alí estaba a nosa fabulosa nave coa que iamos sair. Chamábase a Rufinave.
    Os nenos subiron nela e quedaron sorprendidos porque a nave estaba adaptada a eles. Había: sete asentos , sete camas , unha mesa enorme con sete sillas… sentáronse e puxéronse o cinturón e nos altavoces, de seguido comenzou a conta atrás.
    Despegamos!!! Dixeron todos .Nun momento xa estaban alí. Pasaron dez anos e os nenos pararon nun exoplaneta para descansar. Nese exoplaneta habitaban os Laurasmas que nos recibiron con antorchas de lume e espadas feitas de plástico.
    Menos mal que tiñamos a Cristina, que era experta en idiomas,que os entendía perfectamente. O que querían era que falaramos co seu rey Lauragato. El dicía : pirqui estadis ne miu plenetd? Marchamos axiña porque non queriamos que nos mataran. Non nos daban confianza.
    Pasaron dez anos mais, e por fin chegamos á punta do brazo de Orión.
    Paula preguntoulle a sabichonda Soraya se aí se acababa o mundo e Soraya díxolle que non. Ela estaba teimada en ir a onde se acaba o mundo.
    Soraya dixolle: pero ti estas tola ou que!!! , Que queres? ,chegar a terra con oitenta anos?
    – Non , dixo Paula
    – ahhh ,pensaba eu.
    Dez anos mais tarde , pasaron por Laurasma, aquel planeta no que estaban todos tolos.
    Dez anos mais tardaron en chegar á terra onde nos esperaban os nosos pais e algúns avós, porque outros xa morreran. Se os fixades ,tiñamos cincuenta anos!!

    Laura Corredoira García.

  4. 4
    Paula 5° 

    Había unha vez uns nenos querían viaxar máis ala do sistema solar.Undía comentáronlle ao seu profesor que querían ir a un espaciodromo que estaba moi cerquiña o Espaciodromo Pontecabras.Deronlle todas as instruccións para coller a nave, puxeronse o traxe espacial a escafandra e encheron as bonboas de aire. Montamonos no Campañor que iba a 200kilometros por segundo.Chegamos a nave entramos por unha porta de nave a nave.Subimos e a nave ia a 200km por segundo cun combustible especializado para esas viaxes chamábase Racombuespazo.Tardamos en chegar ao planeta 10 anos.Chegamos e fomos a explorar o planeta había mulleres alienixenas, había casas, hospitais, supermercados a xente tiña antenas de 50 centímetros.Había un home pidindo polas calles.Uxía preguntoulle:
    -Como te chamas?
    El dixo:
    A
    -A Perchato
    Laura a carpinteira preguntoulle :
    -Cantos anos tes?
    El dixo:
    -Hai 25 aneres
    Soraya a enfermeira dixolle:
    -Que son aneres?
    Perchato dixo:
    -Aneres ser…
    Perchato puxise a contar cos dedos e Soraya entendeulle e dixonos que eran anos.
    Eu a capitana e Cristina a cociñeira dixemoslle a vez:
    -Como se chama este planeta?
    Perchato dixonos
    -Esto ser carneta no planeta chama ser Butafanero.
    Edgar o mecánico dixolle a Laura por voz baixa
    -Mira como ve a Uxía Perchato
    Depedimonos de Perchato pero Uxía quedou con el.
    Fomos a falar co presidente do carneta presentamosnos e dixemoslle:
    -Podemos quedar neste carneta uns 5 anos?
    -Art no intendir ro ca ti daisei
    Compramos un traductor e entender o que nos dicia
    Quitamos ass escafandras e había atmosfera e osíxeno.Todos dixemos:
    -Vamos quitar o traxe.
    – o quitamos e puxemos a nosa roupa normal mentres o presidente do carneta o pensaba el dixo:
    -A no
    Nos fixamosnos enque había un trozo branco do carneta que ninguen gobernaba.
    A carpinteira e Ismael o que fai os electrodomésticos fixeron a casa naquel anaco branco
    Perchato veu a visitarnos e traernos moitas fotos do carneta porsuposto había moita carne, sillas de chocolate, unha especie de leitugas con 2 antenas grandes…
    Ao cabo do tempo Uxía namorouse de Perchato .e quería facersse carnetaria para poder casarse, tiñamos que marchar do planeta e dar por finalizada a misión de descubrir vida intelixente, pero Uxía non quería marchar, ela quería quedar co seu amor Perchato.Dixemoslle a Uxía que non podía facerse carnetaria porque o seu fogar estaba na Terra pero Uxía non cambiaba. Ela dixonos:
    -Xa teño 25 anos podo facer o que queira ttal este carneta e similar a Terra eo meu amor está aquí tamén teño unha casa.
    Uxía quería quedarse no carneta!!
    Pero ao final recoñeceu que non podía quedar e dixolle a Perchato que viñera con nós.
    Perchato aceptou e veu con nos cando chegamos xa abiamos cumprido 10 anos máis os nosos pais estabannos esperando.
    Uxía deulle un beso a Perchato que ao chegar a Terra combertiuse en human! Porque tiña, uxixeno, osixeno e gravidade grazas a que todo isto e natural
    E grazas aa Uxía fomos cada 5 anos avisitar o planeta.

  5. 5
    Soraya 5º 

    Era unha vez uns rapaces de 5º curso do colexo C.E.I.P. Campañó que querian ir ao espazo . Un día os do cosmodromo Pontecabras dixolles que iban a ir ao espazo . E eles puseronse moi contentos por que iban a cumplir o seus soños .Dous días antes disolles que iban a viasa fora do sistema solar. Cando despegaron iban durmindo. Cando sairon fora do sistema solar despertaron y Laura disolle que aterizaran no planeta. Cando aterrizaron no planeta Laura saiu primeira co tase de astronauta para inbestigar. E non biron nada . E colleron unha lupa para mirar se abia vida miscropica e si abia viada miscropica . E falaban en outro idoma ; preguntaronlle moitas cousas como por ejemplo -Como te chamas?
    Me chamome chap -Como se chama o teu planeta? _ Se chamase x15 28 E seguiron investigando e cando sa descubriron que podiamos vivir a li volver para a terra. Cando chegaron a terra contaronlle ao cosmodromo Pontecabras que podiamos vivir a li e despois mandaron cousas ao planeta para facer unha cidade.

  6. 6
    Edgar 5º 

    Habia unha vez un grupo de toda a nosa clase .Primeiro temos que preparar os traxes e o mais importante e verte a barriga os pulmons o corazon e ezt…Despois cando esteamos todos preparados saldremos da nosa estacion internacional que se vai chamar Pontecabras .O grupo noso que vamos despegar e toda a nosa clase Ismael, Cristina, Laura, Paula, Soraya, Uxia e o profe Moncho.Vamos a salir a a 3.000.000 km por segundo avelozidade da luz .Logo vamos despegar a nave fora do sistema solar pero algo estaba fallando ,un motor da nosa nave .Nos chamaron a estacion internacional que estaba cegando unha chuvia de meteoritos mais rapido que a luz puximonos os traxes rapidamente e cando salimos chegounos unha chuvia moy forte de meteoritos que chocou contra a nosa nave e roupeuna fomos correndo a o noso satelite pero cando
    chegamos non estaba rota porque a chuvia de meteoritos non lle dou . Cando chegamos a estacion espacial internacional e lle dicimos que nos viño unha chuvia de meteoritos e que nos habia rompido a nosa nave e despois nos mandaron outra e subimos e arrancamos para o exsoplaneta xx25 . Pasaron dez anos e chegamos . a o noso planeta quedamos todos flipando o noso planeta era cuadrado . Cando baixamos a o noso planeta vimos a moita xente que hablaba o noso idioma pero tiñan duas pernas , dous brazos e duas cabeza .Heran boas personas coidabanos e heran intelixentes cando facian algun exámenes as persoas sempre sacaban deces nunca sacaban oitos nin noves nin nada deso .Fumos a unha casa , que nos invitou un señor que se chamaba cuadrdecimo que foi o que nos invitou a tomar café. Logo fumos a pasear odos xuntos e cando ibamos caminando encontramos un trozo de meteorito. Nos chamaron outa vez a estacion espacial internacional e que nos dixeron que se estaba a cegar unha forte chuvia de meteoritos e un forte tornado Isma gritou e Paula e Laura escaparon para a nosa nave e nos fumos da chuvia de meteoritos Laura ,que era a enfermera ,Paula e Cris eran as conductoras ,e eu e Isma fumos correndo a arreglara .Cando salimos da nosa estacion esopacial internacional Pontecabras tiñamos dez e pasamos ali outros dez . Pero Isma queria ir para a sua casa porque hechaba de menos a os seus pais e Laura dixo hai que pesao eres enton para que ves .Isma se en encabreou e rorompeu o lababaxillas . Laura vai a xunto de Isma e lle dineres parbo ou que Laura me chamou e eu fun a coller as herramentas e puxennme a reglala . Fumos a terra a buscar as nosas familias porque Isma echaba de menos a os seus pais .Cando chegamos a o planeta tiñamos 20 anos Collimos as nosas familias e nos fumos. Chegamos a o exsoplaneta cuadrado e as nosas familias quedaron alucinadas . Cando chegamos a cuadrodecimos lle presentamos as nosas familias ,e as nosas familias lle parecian amables e vos. Pero os meus pais ,os de Uxia e os de Paula ,os de Laura ,e os de Isma e os de Soraya se quedaron .Isma estaba contento e saltaba da legria dos seus pais porque o echaban moito de menos.Fixemos casas todos e conocimos a moita xente . Pero pasaron tres meses e Uxia se enamorou e fixeron o amor . Logo pasaron 9 meses e Uxia tubo un fillo que lle chamaron Raul cuadrado . Cando se enterou a sua nai que tiña noivo e que tiña un fillo a nai enfadouse foi a xunto Uxia e Uxia se lle puxeron os pelos de punta Chegoa sua nai a xunto dela e lle meteu un bofeton que chegou ata a sua casa . Paula eu e Laura ,e Cris fomos a visitala pero non queria salir da sua casa porque estaba chorando nos fumos de volta para a nosa casa e vivimos felices.