Xoves, Novembro 19th, 2015 | Author:

553a70f906-orbil-traballo-gannador-pajaros-en-mi-cabezaAquí é onde tes que poñer os contos sobre “Bichería” que van participar no concurso de clase para que o profe elixa un.

O mellor e que o pases en OpenOffice ou LibreOffice e cando o teñas completo o copies na xanela do comentario. Logo envíalo. Xa o faremos o próximo día en informática.

Category: Sen categorizar
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

4 Responses

  1. 1
    Soraya 6º 

    Daniel o seu conmportamento
    Na selba había un tigre que se chama Daniel. Daniel no tiña amigos por que se conmportaba moi mal. De tantas veces que quedou casigado foi portandose un pouco meyor. Empezou a ter amigos. Sempre estaba con eles. Faltavan moi pouco para que empezaran as vacacionos de veran. Daniel nas vacacions foi a moitos sitios. Cando bolbeu ao colexo a.
    – Profesora preguntoulle : Daniel a donde fuches de vacacions?
    – Daniel respondeulle: Fun a illa de lanzarote en ( Canarias ) cos meus pais. Fun a praia ect o pasei moi ben.
    Todos os seus compañeiros contaron o que fiseron nas suas vacacions. Daniel sa tiña amigos os meyores amigos do mundo como dicia el e non bolbeu a conmportarse mal.

  2. 2
    Cristina 6º 

    Había unha vez unha nena chamada Lucía que tiña 6 anos, e a súa irmá Iria que tiña 8. O día do cumpreanos de Lucía había lúa chea, pola noite espertou e comezou a sentir algo raro, entón mirouse a o espello e empezou a ver pelo por todo o corpo, sen darse conta escapou cara a casa dunha amiga chamada Paula e mordeuna. Paula espertou e comezouse a transformar en muller-lobaigual que Lucía. As dúas foron ao bosque e atoparon unha cabana, agacháronse porque comezaron a escoitar voces, moitas voces, voces roncas.
    -Vamos ver o que pasa ahí adentro-dixo Lucía-.
    -Si vai ser mellor-engadiu Paula-.
    As dúas lobas entraron na cabana onde había moitos homes-lobo. De alí a un anaco escoitaron que lle querían extraer o sangue ao avó lobo de Lucía(porque era irmá adoptiva de Iria). Elas dúas sairon e foron en busca do avó lobo e do curmá Teo. Cando os atoparon dixéronlles todo o que había sucedido.
    -Entón quérenme extraer o sangue para meterlla a unha pulseiras para transformar a todo o mundo en homes-lobo-dixo o avó lobo-.
    -Temos que agocharnos no bosque-engadiu o curmá Teo-.
    Foron cara o centro do bosque, pero Lucía e Paula tiñan que marchar para as súas casas.
    Ao seguinte día pola mañá de camiño ao colexio secuestraron ás rapazas. Cando souberon que era a veciña Maripepa e o doutor Ismael asustáronse moito.
    -Lucía, onde está o teu avó?-dixo Maripepa
    -Non sei-respondeu a cativa-.
    -Estou aquí-engadiu o avó que acababa de aparecer-.
    -Non, avó vaite!-exclamou Lucía-.
    A señora Maripepa e o doutor Ismael ataron ao avó a unha mesa cuns cinturons. Cando o doutor Ismael se despistou o avó desatouse e tirouno ao chan, o mesmo fixo coa señora Maripepa.
    -Vamos,correde!-exclamou o avó-temos que ir para a casa e chamar a policía.
    Cando chegaron a casa chamaron a policía. Lucía e Paula leváronna ao lugar do acontecemento e contáronlle todo o que pasou, a policía levou a vella Maripepa e ao doutor Ismael. Encerráronnos nunha celda e nunca mais souperon nada mais deles. Todos viviron felices para sempre.

  3. 3
    Ismael 6º 

    O ELEFANTE DUMPI.
    Habia unha vez un elefante chamado Dumpi.Dumpi vivía na sabana africana co seu pai,a sua nai,os seus irmans,os tios os avos…..Pero chegou o dia en que os elefantes xobenes facianse adultos para conseguilo había que ser capaz de soprar como todo un autentico elefante adulto,agora tocaballe a Dumpi,enton inspirou e inspirou botou o aire todo o forte que pudo pero saiu en forma de peido e todos comenzaron a riir,el enton siu correndo cara a cabana do elefante mais sabio de toda a sabana chamado Sacalá.
    -Hola todo poderoso Sacalá´podria dicirme como podo combertirme nun adulto sen facer o ridículo?.
    -A única maneira de facelo é´indo a montaña cilia que esta a 100kl.de distancia polo norte e derrotar ao oso Furia que nadie derrotou desde que naceu.
    -Enton o derrotarei,moitas grazas.
    -Que teñas boa sorte apampado.
    30kl.despois Dumpi tiña tanta sede que tivo que parar nunha poza cercana pero cando dispoñiase a beber apareceu Tontón,o hipopótamo.
    -Non podes beber aquí esta e a miña poza.
    -A poza e de todos.
    -A única maneira de beber e vencendome.
    -Entón botarei contra ti.´
    Dumpi deuno nun ollo e o hipopótamo quedou desorientado e caeu contra unha rocha quedando derrotado.
    -Vale podes beber.
    -Ahora xa podo vencer a Furia.
    -Espera!! irei contigo.
    -Porque?.
    -Porque roboume o meu peluchiño.
    -Vale podes vir.
    Enton os nosos héroes seguiron co seu camino,30kl despois encontraron unha selva moi frondosa.
    -Tonton creo que nos perdemos.
    de supeto apareceu o mono Latigazo.
    -So eu sei capaz de escapar desta selva.
    -Porfavor axudanos a sair de aquí!!!!!,exclamou Dumpi.
    -Iso que temos que vencer a Furia.dixo Tonton.
    -A Furia!!enton os axudarei a cambio de ir con vos.
    -Vale.pero porque??.
    -Porque el rouboume todos os platanos.
    Latigazo os levou fora da selva e enton os nosos héroes seguiron co seu camino,40kl despois chegaron a cova de Furia na montaña cilia.De supeto Furia abalanzouse enriba de Tonton pero el meteulle unha coz na cara.
    -Non me venceredes nunca.
    -Eso e o que ti te crees.respondeu latigazo saltandolle na cara ao oso.Enton Dumpi aproveita que esta desorientado para envestirlle no peito tirando pola montaña abaixo,por primeira vez alguen había derrotado a Furia.
    Pero Dumpi non se volveu adulto,cando volveron xunto a familia todos estaban alegres porque o terrible oso había morto e Dumpi descubriu que non fai falta ser adulto para ser forte e Valente….Todos viviron felices.

  4. 4
    Uxía 6º 

    Viaxe a México

    Érase unha vez un can que vivía en México e unha nena chamada Sara enterouse que o can estaba enfermo pola televisión, entón ela decidiu ilo buscar pero a nai de Sara dixollle que non podia ir soa entón a nai foi con ela. Cando chegou o día fixeron as maletas e forón ao porto colleron un transatlántico e marcharon para México a coller o can, cando cegaron ala, forón ao veterinario onde o tiñan e a veterinaria dixollle:
    -Vouvos contar unha historia de este can que comenza asi:
    -Un día eu ía abrir o veterinario e estaba na porta este can nunca caixiña cunha nota que dicía:
    -Eu chamome Tutu teño unha emfermidade e queria saber si me podías curar e encontrarme unha familia que me adopte.
    -E entón eu collino e fixenlle probas e esta moi maliño teredes que esperar unhas semanas e si queredes podedelo levar.
    Sara e mais a súa nai tuberon sorte que alí tiñan unha amiga que lles deixaba quedarse alí con ela. Cando pasou unha semana forón ao veterinario e Tute estaba curado pero a veterinaria dixolle a Sara:
    -Podelo levar Sara pero cunha condición se o coidas ben e Sara dixolle:
    -Eu para levar a Tutu fago o que faga falta e a veterinaria respondeulle:
    -Vale pois podes marchar encantada ata outro día.
    E Sara e a súa nai marcharon para España. Cando chegaron a España o pai de Sara dixolle:
    -Pero xa chegastes? Co cómodo que estaba eu coa casa e a televisión para min so,elas dixerón:
    Claro que cegamos non nos ves pero mira que cousa máis bonita truxemos para casa e o pai respondeulle:
    -Pero porque non me dixestes nada menos mal que me gusta senón votabavos da casa aos tres pero elas dixeronlle:
    Pero como che gusta Tutu pois non nos vamos.

    Cando pasou o tempo Tutu era adulto e namorouse dunha cadela e tuveron canciños e Sara fixose mayor e quedaron contentos e felices para sempre.